Jan Callebaut trok dit weekend in De Morgen van leer tegen het sociale aspect van Twitter.
Dat Twitter geen sociaal medium is.
Dat het vergankelijk en vluchtig is.
Dat er vooral getwitterd wordt, meer dan informatie gedeeld.

Zelf neemt Jan, als digital foreigner, geen deel aan Twitter.
Zoals erg veel mensen laat hij het voor wat het is.
Terecht, geloof ik. Het is dan ook, zoals hij aangeeft, geen doorsnede van de maatschappij.

Nee, Twitter, dat mag zeker niet gezien worden als “de mening van het volk”.
Het is wel een indicatie van dat wat er leeft.
Met een aantal uitgesproken accenten.
Zonder al te veel nuance, dat zeker. Wat wil je met slechts 140 karakters ter beschikking?

Twitter, dat is de kanarie in de koolmijn.
Als het regent op Twitter, verwacht je dan maar aan een spreekwoordelijke regenbui in de maatschappij.
Het is geen doorsnede van de maatschappij, maar het geeft wél aan dat er iets op til is.

Wat ik jammer vind aan de toon in het artikel van de heer Callebaut, is de negativiteit die er van afstraalt.
Negativiteit over de inhoud van de tweets, negativiteit over het nodig hebben van het aantal volgers en vooral: negativiteit over het sociale aspect.
Dat Twitteraars (geen Tweeters, meneer, maar als digital native vergeef ik het u) vooral intelectuele, verlichte en kundige verkondigers zijn van het eigen geloof.
En dat ” Twitter ook complexloos als promotool” gebruikt wordt.
Zijn er dan complexen voor nodig?

Drie misvattingen

Er zitten drie misvattingen in het artikel.
Niet alleen misvattingen van de schrijver zelf, maar ook algemene verkwanselingen van de waarheid.
Door de pers en de media, veelal.

Het aantal volgers is belangrijk

Not at all.
Het gaat niet om de grootte van de hoop, het gaat om de waarde voor jou.
Het is, net als in elk ander netwerk belangrijk wat er àchter deze groep van volgers zit.
Wie volgen jouw volgers?
Wie kan je, in tweede lijn en door retweets, beïnvloeden?
Dat is belangrijk.

Beter een goede band met 100 volgers, dan afstandelijk gewauwel en eenrichtingsverkeer met 100000 volgers.

Twitteraars zijn genadeloos voor elkaar

Klopt.
Hard zijn voor elkaar, dat dragen veel Twitter gebruikers hoog in het vaandel.
Omdat dat ons sterker doet lijken.
Zoals reeds gezegd: geen plaats voor nuance. Dan maar recht voor de raap iets negatiefs.
Is dat zo anders dan de rest van de maatschappij?

Nope.
Ga eens kijken op een bijeenkomst van eender welke groep waar mensen een podium krijgen en een micro nemen.
Het publiek is genadeloos voor hij die zich kwetsbaar opstelt.
En dat is op Twitter niet anders.

Moet je daarom je mening voor jezelf houden?
Natuurlijk niet.
Dit podium geeft je net de mogelijkheid om te testen.
Want als het goed is, zeggen ze het ook.

Twitter maakt de revolutie

Tot slot haalt Jan Callebaut de Arabische lente aan. Dat Twitter voor een revolutie heeft gezorgd volgens de media.
Nope.
Helaas.
Er werd  toen net iets teveel belang gehecht aan de waarde van tweets.
Dank u media.
Geen erg ook, hoor, maar toch.

Revolutie, dat leeft in het volk.
Dankzij Twitter wisten de Westerse Twitteraars wél wat er in de straten van Caîro speelde voordat Rudi Vranckx er paraat stond.
En twee dagen later barstte de bom.

Een bom die Twitter niet heeft geleverd.
Media maken nooit nieuws. Ze pikken dat alleen maar op.

Conclusie?

Twitter is geen massatool.
Zeker niet in Europa.
Zeker niet voor mensen die er niet mee bezig zijn.
Is dat erg?
Nope.

We moeten alleen durven om Twitter naar waarde te schatten.
En vooral: niet te overschatten.

Twitter, dat is een vinger aan de pols

Hypes, die ontdek je vaker op Twitter dan in de traditionele pers.
Net omdat het er zo luchtig en “kundig” aan toe gaat.
En omdat er “verlichte intellectuelen”  aan deelnemen, early adopters en digital natives.

Nieuwigheden?
Eerst op Twitter, dan in de pers, dan onder de kerstboom.

Nieuws?
Te verzamelen op Twitter,  hapklaar aangeboden in andere media.

Smakelijk.

 

FacebookTwitterMore...